Elisabeth Sonneck
Scrollpainting113 interim, in color | 30.09-11.11.2022
Elisabeth Sonneck | Scrollpainting113 interim, in color
30.09-11.11.2022*
Vernissage: 30.09.2022, 4pm-8pm
Weekend hours: 01+02.10, 11am-6pm
*After the opening weekend the exhibition will be on view by appointment. Please email or DM us to arrange your visit.
At Stroboskop, Elisabeth Sonneck is showing a site-specific installation that takes on the former function of the exhibition space: the garage as a place of temporary standstill of the auto (literally = self) mobile. Her work translates the interim between different movements into a fragile equilibrium that counteracts and empties the stable, protective function of the site.
Sonneck's scrollpaintings are initially created in the studio as complex coloristic spectra on long sheets of paper, and since 2006, have formed an extensive archive for her site-specific installations. She uses the inherent material tension of paper to balance the spatial forms on site, each time anew – as an interim between painting, sculpture, installation, between re-cycling and metamorphosis, between gravity and physical grace, between preciousness and rubbish: found objects, often damaged, transformed with new, unconventional functions, become equal players.
In a broader sense, her approach to things is informed by her repeated reading of "Le temps et l'autre" by Emmanuel Levinas and his radical vision of „otherness“. Like the uninjured (uncut, not torn, not folded) papers, Sonneck's found pieces are unworked, the precarious equilibria unfixed. Her fragile work unfolds from the intrinsic language of materials in symbiosis with the energetic potential of color, opening momentary spaces for the interrelationship between individual and environment.
Na wystawie w Stroboskopie, Elisabeth Sonneck zaprezentuje instalację site-specific, która przejmuje dawną funkcję tej przestrzeni: garażu jako miejsca tymczasowego postoju – auto (literally = self) mobile. Jej praca przekłada okres przejściowy pomiędzy różnymi poruszeniami na kruchą równowagę, która przeciwdziała i opróżnia stabilną funkcję ochronną miejsca.
Prace Sonneck powstają w pracowni jako złożone spektra kolorystyczne na długich arkuszach papieru, a od 2006 roku stanowią obszerne archiwum dla jej instalacji site-specific. Wykorzystuje ona nieodłączne napięcie materiału, jakim jest papier, aby zrównoważyć formy przestrzenne w miejscu instalacji, za każdym razem na nowo - jako pomost pomiędzy malarstwem, rzeźbą i instalacją, pomiędzy recyklingiem a metamorfozą, pomiędzy grawitacją a fizyczną gracją, pomiędzy tym co cenne a śmieciami: w jej instalacjach znalezione przedmioty, często zniszczone, zyskują nowe, niekonwencjonalne funkcje i stają się równorzędnymi graczami.
W szerszym sensie jej podejście do rzeczy wynika z wielokrotnej lektury "Le temps et l'autre" Emmanuela Levinasa i jego radykalnej wizji "inności". Podobnie jak nieuszkodzone (niepocięte, niepodarte, niezłożone) papiery, znalezione obiekty Sonneck są nieobrobione, a ich niepewna równowaga nie jest ustalona. Jej delikatne prace rozwijają się z wewnętrznego języka materiałów w symbiozie z energetycznym potencjałem koloru, otwierając chwilowe przestrzenie dla wzajemnych relacji pomiędzy jednostką a środowiskiem.
Sonneck's scrollpaintings are initially created in the studio as complex coloristic spectra on long sheets of paper, and since 2006, have formed an extensive archive for her site-specific installations. She uses the inherent material tension of paper to balance the spatial forms on site, each time anew – as an interim between painting, sculpture, installation, between re-cycling and metamorphosis, between gravity and physical grace, between preciousness and rubbish: found objects, often damaged, transformed with new, unconventional functions, become equal players.
In a broader sense, her approach to things is informed by her repeated reading of "Le temps et l'autre" by Emmanuel Levinas and his radical vision of „otherness“. Like the uninjured (uncut, not torn, not folded) papers, Sonneck's found pieces are unworked, the precarious equilibria unfixed. Her fragile work unfolds from the intrinsic language of materials in symbiosis with the energetic potential of color, opening momentary spaces for the interrelationship between individual and environment.
Na wystawie w Stroboskopie, Elisabeth Sonneck zaprezentuje instalację site-specific, która przejmuje dawną funkcję tej przestrzeni: garażu jako miejsca tymczasowego postoju – auto (literally = self) mobile. Jej praca przekłada okres przejściowy pomiędzy różnymi poruszeniami na kruchą równowagę, która przeciwdziała i opróżnia stabilną funkcję ochronną miejsca.
Prace Sonneck powstają w pracowni jako złożone spektra kolorystyczne na długich arkuszach papieru, a od 2006 roku stanowią obszerne archiwum dla jej instalacji site-specific. Wykorzystuje ona nieodłączne napięcie materiału, jakim jest papier, aby zrównoważyć formy przestrzenne w miejscu instalacji, za każdym razem na nowo - jako pomost pomiędzy malarstwem, rzeźbą i instalacją, pomiędzy recyklingiem a metamorfozą, pomiędzy grawitacją a fizyczną gracją, pomiędzy tym co cenne a śmieciami: w jej instalacjach znalezione przedmioty, często zniszczone, zyskują nowe, niekonwencjonalne funkcje i stają się równorzędnymi graczami.
W szerszym sensie jej podejście do rzeczy wynika z wielokrotnej lektury "Le temps et l'autre" Emmanuela Levinasa i jego radykalnej wizji "inności". Podobnie jak nieuszkodzone (niepocięte, niepodarte, niezłożone) papiery, znalezione obiekty Sonneck są nieobrobione, a ich niepewna równowaga nie jest ustalona. Jej delikatne prace rozwijają się z wewnętrznego języka materiałów w symbiozie z energetycznym potencjałem koloru, otwierając chwilowe przestrzenie dla wzajemnych relacji pomiędzy jednostką a środowiskiem.
